in

Çocuklara sorumluluk bilinci kazandıracak 4 altın kural!

Sorumluluk, başarıyı ve mutluluğu etkileyen en önemli kişilik özelliklerinden biridir şüphesiz… Dolayısıyla çocuğunun sorumluluk sahibi olması için her anne-baba elinden geleni yapmalıdır. Peki bu çocuklara nasıl beceri kazandırılabilir? İşte cevabı…

Çocuklara sorumluluk bilinci kazandıracak 4 altın kural!

1-ÇOCUK GÜNDELİK HAYATTA DÜZEN İSTER

Sorumluluk bilincinin gelişmesi için ilk adımda düzen kurmak önemlidir. Düzen kurmak için demokratik bir aile yapısında olmak gerekir. Yani çocuğun özerklik alanları çok net belirtilmelidir.

Bir iş içerisinde ne kadar düzen varsa o kadar özerklik alanı olur. Düzen kurmak çoğu zaman yanlış anlaşılabilir. Düzenden kastımız şu, fiziksel bir (ev ya da eşyalara karşı) düzen demek değildir. Sosyal bir düzen kurulu olması, sosyal yaşamın içindeki düzen, tutarlılık ve tahmin edilebilirliktir.

Örneğin, yemek saatleri belli olmayan bir evde çocuk aç kalma ihtimalini düşünerek sürekli bir şeyler atıştırmak ister ve evde düzen olmadığı için de bu endişesi sürekli olarak artar.

2-KURALSIZ OLMAZ

Düzeni sağlayan en önemli mekanizma kurallardır. Net davranışlarda bulunduğunuz, “Bizim ailede yalan söylenmez” gibi prensipler edindiğiniz, anne-baba olarak yatma saati gibi konularda hemfikir olduğunuz ve tüm bunları yavrunuz için mantıklı görünen bir şekilde sağladığınız takdirde çocuğunuza güvenli bir sınır çizmiş olursunuz.

Belirlediğiniz kuralların “Bu kuralın amacı ne?” sorusuna mantıklı bir cevap vermesi çok önemli. Örneğin; “Yemek yenmeden önce tatlı yenmez” gibi bir kural koydunuz.

Bu kuralın amacı ne? Çocuğunuza yemek yedirmek. Bu durumda çocuğunuz yemek yemediğinde tatlı da yiyemiyor ve kendini cezalandırılmış hissediyor. Anne-baba olarak böylesi kontrolcü ve mantıksız kurallardan kaçınmalısınız.

3-PROBLEMİ KİM ÇÖZECEK?

Aile mi, çocuk mu yoksa hep birlikte mi? Bu kısımda önem verilmesi gereken sorular bunlar. Çoğu aile, çocuğunun problemini ödül, kızma, tehdit ve ceza gibi yollarla çözmeye çalışıyor. Sorunları her zaman kendisi çözüp çocuğuna hiçbir sorumluluk vermeyen aileler de var. Bunlar son derece yanlış tutumlar.

Sen çocuğunun sorununu ne kadar kendin çözmeye çalışırsan, çocuğun da sorumluluktan o kadar kaçar. Ayrıca bu davranışınla onun kendisini güçsüz hissetmesine de sebep olmuş olursun. Örneğin, çocuğunuz ödevini yapmadı ve öğretmeni sizi okula çağırdı.

Siz de öğretmenle çocuğunuzun sorununu konuşup çocuğunuza kızdınız. Böyle bir durumda yapmanız gereken, öğretmenin sorunu çocuğunuzla birlikte çözmesini sağlamak. Yani sorumluluğu çocuğuna vererek “sen bir bireysin” mesajı vermek önemli.

4-BEDEL VE CEZANIN FARKI

Çocuğa davranışının doğal sonucunu yaşatmak da önemli. Buna bedel de diyebiliriz.

Bedel ödemek cezadan çok farklı. Ceza, dışarıdan verilen bir yaptırımken bedel davranışların doğal sonucu.

Örneğin, çocuğunuz yemek yemedi ve bu nedenle siz de ona tatlı vermediniz. Bu bir bedel değil ceza olur.

Ancak çocuk yemek yemediği zaman acıkınca yemeği kendisi hazırladığında ya da bir sonraki yemek saatine kadar aç kaldığında bir bedel ödemiş olur.

Yemekten sonra eve gelen çocuğa sert bir ses tonuyla, “Yemeği kaçırdın, aç kalacaksın!” dersek çocuk bunu bir ceza olarak algılar.

Yumuşak bir ses tonuyla “Kızım/oğlum biz yemeği yedik, şimdi hazırlayamam. Sen git yemek saatini bekle ya da kendin hazırla,” denirse çocuk bunu ceza olarak algılamaz.

Sonuçta amaç çocuğun acı çekmesine sebep olmak değil; ona sorumluluk almayı öğretmek. Yukarıdaki örnekte dikkat edildiyse bir sonraki yemek saatinden söz ettik.

Bir bedel ödetmek için öncelikle kurallar belirlemek gerekir (yemek saati gibi). Çünkü kuralı belirlenmeyen bir davranışın bedeli olmaz.

Kaynak:https://www.sabah.com.tr/bebegimvebiz/cocuk

Sedef Hastalığı ve Önleme Yolları

Ebeveynlik aileden aileye değişse de anne babaların yaptığı bazı hatalar aynı kalıyor. İşte başlıca ebeveyn hataları... Kapalı iletişim Çocuğunuzun bir şey hakkında konuşmak için size gelebileceğini bilmesi, iletişim için açık bir kapı oluşturmanın sadece ilk bölümüdür. Çocuğunuzun size açık olmasını istiyorsanız, ona bir problemle yanınıza geldiğinde tarafınızdan yargılanmayacağını da hissettirmelisiniz. Örneğin alkol ya da uyuşturucu ile ilgili bir konuda size danıştığında, kendinize hakim olamayıp bağırmaya başlamak yerine onun yaşlarında iken aynı süreçlerden geçtiğinizi ve deneyimlerinizi paylaşabilirsiniz. Çocuklarınızla iletişim yollarını kaparsanız, sorunlarını paylaşmak için sizin yerinize arkadaşlarına yönelecektir ki onlar da benzer süreçlerden geçmektedir ve çok da yardımcı olamayacaklardır. Kararsızlık Dengesizlik yaşanan evlerdeki çocuklar elbette dengeli bir düzene sahip evlerdekilerden daha sorunlu yetişeceklerdir. Bir çocuğun üzerine düşen görevleri, okul başarısı gibi, yerine getirebilmesi için ailesi tarafından desteklenmeye ve takdir edilmeye ihtiyacı vardır. Harçlık ya da kırtasiye harcamaları gibi zorunlu masrafları düzenli şekilde karşılanmayan çocuklar, kendilerine farklı yollar aramaya girişip başlarını belaya bile sokabilirler. Çocukları kendi kendilerinin ebeveyni olmaya zorlamayın, bazen anne-baba olup bazen olmamak isteyemez bir ebeveynin canı. Aşırı koruyuculuk Cinayetler, çocuk tacizleri, alkol ve uyuşturucu tüketimi ile ilgili haberlerin eksik olmadığı bir dünyada ebeveynler çocukları ile ilgili çok daha fazla endişeleniyor. Ama aşırı korumacı ailelere sahip gençlerin yoldan çıkmaya ve başını belaya sokmaya daha meyilli olduğu ortaya konmuştur. Aileler çocukları kısıtlayıp yasakladıkça onların daha iyi birer yalancı olmasından başka bir şey sağlayamıyorlar aslında. Ayrıca arkadaşlarının ailelerinin daha açık fikirli ve hoşgörülü olduğunu gören çocuklar, kendi ailelerini sorgulamaya ve onlardan nefret edip, uzaklaşmaya da başlıyorlar. Bir çocuğun ilk otorite figürleri ebeveynleridir ama bu otorite sarsılmaya oldukça meyillidir. Çocuklarınızı baş kaldırmak, asileşmek zorunda bırakacak kadar sıkmamalısınız. Bu kimse için işe yaramaz, özellikle de çocuklar. İlaç vermek Her şeyin ilacı olduğu düşünülen bu çağda, ebeveynler çocukları için yeterince araştırma yapmayı ihmal etmemelidir. Bir doktor çocuğun hiperaktivitesi için ilaç öneriyor ve aldığı zaman başa çıkmanın kolaylaşacağını söylüyorsa, ebeveynin hemen kabul etmek yerine kendi araştırmasını yapması lazım. Ayrıca çocuk yaşta kullanılmaya başlanılan ilaçlar, çocuğunuzun her hastalık için bir hap olduğuna inanmasına sebep olur ki bu da bağımlılıklara gebedir. Şiddet içerdiğini düşündüğünüz her şeyi onlara yasaklamak Çocuğunuzun şiddetten korumak ve uzak tutmak agresif bir çocuğa sahip olmayı önlemek için en iyi yol gibi görünüyor olsa da, değildir. Şiddet içerikli oyuncaklar ya da oyunlar oynamasına izin verilmeyen çocuklar, bunu yapmak için sadece ailelerinin etrafta olmamasını beklerler. Çocuklar evlerinde yasaklanan her şeye daha saplantılı bir tutum geliştirmeye meyillidirler. Şiddet tasvirleri içeren her şeyi sansürlemek yerine bir ebeveyn olmak ve çocukların gerçek hayatta doğru ve yanlış arasındaki farkı öğretmeniz gerekmektedir. Çocuğunuzun en iyi arkadaşı olmak Çocuğunun ebeveyni olmak yerine en iyi arkadaşı olmayı seçen anne-babalar, sandıkları kadar iyi etkilere sahip olmazlar. Bu tarz ebeveyn davranışlarına sebep pek çok psikolojik faktör vardır. Bir çocuk ebeveyninin arkadaşı olduğunu sanarsa otorite kaybı yaşanır ve hatta biraz da saygı… Bir gencin sınırlara ihtiyacı vardır ve bu sınırları ayarlamak için yakınında aktif bir ebeveyn yoksa kendi belirleme eğilimindedir. Ebeveyn olun ve çocuğunuzu eğitin. Aşırı koruyuculuk ve hiç korumamak arasında oldukça büyük bir uçurum olmasına rağmen ikisi de çocuk gelişimi ve psikolojisi için iyi değildir. Büyümelerine asla izin vermemek Onlara yetişkin muamelesi yapmak yerine bir bebek gibi davranmaya devam ederseniz, bu pek çok psikolojik problem yaşamalarına sebep olacaktır. Aşırı ilgi ve üzerine düşme onları korumaktan çok zarar verir. Çocuğunuzun büyümesini sonsuza dek önleyemezsiniz, ilişkinizi ikinci aşamaya geçirmeli ve ona bir birey, yetişkin bir birey gibi davranmalısınız. Üstelik çocuklarınızın büyümesini engellemeye çalışmak oldukça bencil bir davranış. Güven eksikliği Yalan söylemek, hile yapmak, hırsızlık ve diğer uygunsuz davranışlar hakkında sorumluluk alacağı bir tutum aşılamazsanız, kurallar onlar için çok şey ifade etmeyecektir. Ama küçük yaşlardan beri yaptıklarından sorumlu tutulan bir çocuk, uygunsuz davranışlarının nelere sebep olabileceğini çabuk öğrenecektir. Aynı şekilde düzgün, uygun davranışlarının verimli dönüşlerini de öğreneceklerdir. İkiyüzlü davranmak Çocuklarınıza bir davranışın yanlış ve kabul edilemez olduğunu söyledikten sonra kendiniz o şekilde davranırsanız bu felakete davetiye çıkarmak demek olur. Yemekte bir bardak şarap içmekle, Cuma gecesi bir şişe tekila devirmek elbette farklıdır ama çocuğunuz bunu idrak edemez. Çocuklar kendilerine dikte edilenleri yapmaktansa rol modellerini taklit etmeye daha meyillidir. Her şeyin kötü olduğunu iddia etmek Ebeveynlik için korku tüccarı bir yaklaşım çok tehlikelidir. Sürekli abartılı tepkiler ve felaket tellallığı yapmak çocuğunuzun zihninde şüphe ve kaygı yaratır. Tembel bir ebeveyn olup, her şeyin kötü olduğunu iddia etmek yerine çocuklarınızın saygısını kaybetmeden doğru savaşları verin.

Çocuğun geleceğini olumsuz etkileyen 10 hata!